அப்படியே உலுக்கி எடுத்துடுச்சு! சமீபத்துல நான் பார்த்த படங்களிலேயே ரொம்பவும் பயங்கரமான, மிரட்டலான அனுபவம் இதுதான். படம் பார்க்கும்போது கை கால்ல இருக்குற முடி எல்லாம் சிலிர்த்து நின்னுடுச்சு. ஒரு கட்டத்துல உடம்பெல்லாம் நடுங்கி, ஒரு மாதிரியான பயம் தொத்திக்கிச்சு. வழக்கமா நல்ல மியூசிக் கேட்கும்போதுதான் இப்படி ஒரு சிலிர்ப்பு வரும், ஆனா அது பாசிட்டிவ் எனர்ஜியால வர்றது. இது என்னடான்னா மனுஷனை அப்படியே ஸ்தம்பிக்க வச்சிடுச்சு. இப்ப எப்டி தூங்க போறேன்னே தெரியல! கண்ணுல இன்னும் அந்த பயம் அப்படியே இருக்கு, கையும் காலும் லேசா நடுங்கிட்டேதான் இதை டைப் பண்றேன். இந்த ‘ஹெரிடிட்டரி’ (Hereditary) படத்தை ஒரு ‘சைக்கோத்தனமான மாஸ்டர்பீஸ்’னுதான் சொல்லணும். ஆக்டிங், கேமரா ஒர்க், சீன் கம்போசிஷன், அந்த ட்ராமடிஸ்ட்ரி… எல்லாமே வேற லெவல். நிஜமாவே இப்படி ஒரு மிரட்டலான அவுட்புட்டை நான் எதிர்பார்க்கல.

உண்மையில, ஹாரர் சினிமாக்களோட இந்த மிரட்டலான அலை தியேட்டர்கள்ல இப்போ ஒரு புது மைல்கல்லை நோக்கியே போயிட்டு இருக்கு. பாக்ஸ் ஆபீஸை அக்குவேறு ஆணிவேறா பிரிச்சு மேய்ஞ்சிட்டு இருக்கு இந்த ஹாரர் ஹைப். கறி பார்கர் இயக்கத்துல உருவாகியிருக்கிற ‘அப்செஷன்’ (Obsession – Du sollst mich lieben) படம் அதிகாரப்பூர்வமா தியேட்டர்கள்ல வர்றதுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் நாள் இருக்கு, ஜூன் 25, 2026-லதான் இது ரிலீஸ் ஆகுது. ஆனா, அதுக்குள்ளயே ப்ரீவியூ ஷோ பார்த்தவங்கள்ல ஒருத்தனா நான் சொல்றேன்—இந்த படத்தோட ஹைப் சும்மா இல்ல, தியேட்டர்ல சீட் கிடைக்காம மக்கள் அலைமோதுறாங்க.

27 ஆண்டுகால சாதனையை தகர்த்த ‘அப்செஷன்’

ஆனா, இதையும் தாண்டி இன்டர்நேஷனல் மார்க்கெட்ல இந்த படம் பண்ணிட்டு இருக்குற வசூல் வேட்டைதான் இப்போ சினிமா உலகத்தோட ஹாட் டாப்பிக். போன வார இறுதியோட கணக்குப்படி பார்த்தா, ‘அப்செஷன்’ உலகம் முழுக்க 286 மில்லியன் அமெரிக்க டாலருக்கும் மேல வசூல் பண்ணியிருக்கு. இதுல ஆச்சரியமான விஷயம் என்னன்னா, இந்த படத்தோட மொத்த பட்ஜெட்டே வெறும் 750,000 டாலர்தான்! இதனால, கிட்டத்தட்ட 27 வருஷமா ‘பிளேயர் விட்ச் ப்ராஜெக்ட்’ (The Blair Witch Project) வச்சிருந்த ஒரு அசைக்க முடியாத சாதனையை இந்த படம் இப்போ தவிடுபொடியாக்கியிருக்கு.

1999-ல வந்த அந்த லெஜண்டரி பவுண்ட்-பூட்டேஜ் ஹாரர் படமான ‘பிளேயர் விட்ச் ப்ராஜெக்ட்’தான், ஒரு ஃபிலிம் ஃபெஸ்டிவல்ல பிரீமியர் ஆனதுக்கு அப்புறம் ஒரு விநியோகஸ்தரால வாங்கப்பட்டு, உலகளவுல மிகப்பெரிய வசூல் சாதனை செஞ்ச படமா இருந்துச்சு. அது அப்போ உலகம் முழுக்க 249 மில்லியன் டாலர் வசூலிச்சது. இப்போ அந்த சாதனை மைல்கல்லைத்தான் ‘அப்செஷன்’ முறியடிச்சிருக்கு.

டொராண்டோ இன்டர்நேஷனல் ஃபிலிம் ஃபெஸ்டிவலோட ‘மிட்நைட் மேட்னஸ்’ பிரிவில திரையிடப்பட்ட இந்த படத்தை ‘ஃபோகஸ் ஃபீச்சர்ஸ்’ நிறுவனம் 15 மில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான தொகைக்கு வாங்குனாங்க. இதோட ஒப்பிட்டுப் பார்த்தா, சன்டான்ஸ் ஃபிலிம் ஃபெஸ்டிவல்ல ‘பிளேயர் விட்ச் ப்ராஜெக்ட்’ படத்தை ‘ஆர்டிசன் என்டர்டெயின்மென்ட்’ நிறுவனம் வெறும் ஒரு மில்லியன் டாலருக்குத்தான் வாங்கியிருந்தது.

வியாபார தந்திரமும் ரிஸ்க் ஃபேக்டரும்

இங்க ஒரு முக்கியமான பிசினஸ் விஷயத்தை நம்ம புரிஞ்சுக்கணும். ஃபிலிம் ஃபெஸ்டிவல்ல படம் திரையிடப்பட்டதுக்கு அப்புறம் நடக்குற ஏலத்துக்கும், அதுக்கு முன்னாடியே விற்கப்படுற ‘ஃபிலிம் பேக்கேஜ்களுக்கும்’ இடையே பெரிய வித்தியாசம் இருக்கு.

‘பிளேயர் விட்ச் ப்ராஜெக்ட்’, ‘அப்செஷன்’ ஆகிய ரெண்டு படங்களுமே பிரீமியர் ஷோவுக்கு அப்புறமா விற்கப்பட்டவை. அதாவது, படத்தை வாங்குனவங்களுக்கு ரசிகர்களோட நேரடி ரியாக்ஷனும், விமர்சனங்களும் எப்படி இருக்குன்னு நல்லாவே தெரியும். அவுட்புட் எப்படி வந்திருக்குன்னு கண் கூடா பார்த்துட்டு வாங்குறதால, இதுல முதலீடு செய்றவங்களுக்கு ரிஸ்க் ரொம்ப கம்மி. ஏன்னா, ப்ராடக்ட்டோட குவாலிட்டி ஏற்கனவே நிரூபிக்கப்பட்டுடுச்சு.

ஆனா, ஃபிலிம் மார்க்கெட்டுகள்ல விற்கப்படுற பேக்கேஜ்கள் அப்படி கிடையாது. அங்க ஒரு முழு படம் விற்கப்படுறது இல்ல; மாறாக ஒரு கதைக்களம், இயக்குனர், தயாரிப்பாளர் மற்றும் நடிகர்கள் அடங்கிய ஒரு ‘திட்டம்’ மட்டும்தான் கைமாறும். இன்னும் படப்பிடிப்பே ஆரம்பிக்காத ஒரு சூழல்ல ஸ்டுடியோக்கள் அந்த உரிமைகளை வாங்குவாங்க. இதனால இதுல ரிஸ்க் ரொம்பவே அதிகம். படம் கடைசியில எப்படி வரப்போகுது, ஜனங்களுக்கு பிடிக்குமா பிடிக்காதாங்கிறது எல்லாமே ஒரு பெரிய குதிரைக்கொம்புதான். ஆனா இந்த ரிஸ்க்கையெல்லாம் தாண்டி, நல்ல ஹாரர் கன்டென்ட் கிடைச்சா ஜனங்க தியேட்டரை நோக்கி ஓடி வருவாங்கன்றதை இந்த படங்கள் மீண்டும் நிரூபிச்சிருக்கு.